Υπάρχουν στιγμές που η διαδικτυακή αντιπολίτευση και όσοι – ενίοτε – λειτουργούν ως άτυπο «γραφείο Τύπου» της, εκθέτουν με τόση ευκολία τη φτώχεια του πολιτικού τους λόγου και επιχειρημάτων, ώστε το μόνο που προβληματίζει τον αναγνώστη είναι η ποιότητα της αντιπολίτευσης που αξιώνει τούτος ο τόπος…
Σε μία τέτοια στιγμή εντάσσεται και ο πρόσφατος «παραπολιτικός» σχολιασμός για το ντύσιμο του Δημάρχου Φυλής από γνωστό «διαδικτυακό δημότη», ο οποίος το τελευταίο διάστημα μοιάζει να έχει αναλάβει εργολαβικά τον σχολιασμό, επί παντός επιστητού, στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Μόνο που, ελλείψει ουσιαστικών πολιτικών επιχειρημάτων, έκρινε πως αυτή τη φορά το μείζον ζήτημα που αξίζει να απασχολήσει τους συνδημότες του είναι… τα κουμπιά στο πουκάμισο του Δημάρχου!!!
Εντύπωση βεβαίως δεν μας προκαλεί αυτό καθαυτό το κακόγουστο πόνημα, το οποίο δεν διαφέρει σε κάτι από το φθηνό κουτσομπολιό επιπέδου σχολικής καφετέριας. Είναι κατανοητό, εξάλλου, πως όταν η πολιτική αντιπαράθεση στρέφεται στο πόσο ανοιχτό είναι ένα πουκάμισο ή αν ένα σακάκι κουμπώνει, δεν υπάρχουν πιο σοβαρά επιχειρήματα για να ασκηθεί ουσιαστική κριτική ή προτάσεις για… “τα κουμπιά της Αλέξαινας”.
Εκείνο ωστόσο που εντυπωσιάζει, είναι η αγωνιώδης προσπάθεια ενός “δημοσιολόγου” να εμφανίζεται ως δήθεν πνευματώδης και αυθόρμητος υπερασπιστής των προβλημάτων των πολιτών, με κείμενα που, από την πρώτη γραμμή μέχρι την τελευταία, έχουν οσμή έτοιμου προϊόντος… Τεχνητής Νοημοσύνης!
Σάμπως χρειάζεται ιδιαίτερο ταλέντο για να ζητήσει κανείς από μια πλατφόρμα ΑΙ να γράψει «καυστική σάτιρα»; Όχι βέβαια. Εκείνο που σίγουρα όμως χρειάζεται να διαθέτει όταν αποφασίζει να επικοινωνεί με τον δημόσιο λόγο, είναι, πέρα από τη βασική εγκεφαλική διεργασία, ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ και κυρίως ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ!
Από την άλλη πάλι, κι εφόσον για 2η φορά (σε διάστημα λίγων ημερών) ο κειμενογράφος της ΑΙ λαμβάνει εντολή να ασχοληθεί με το ντύσιμο του Δημάρχου, αναρωτιόμαστε, μήπως αυτή η εμμονή του “εντολέα” στο λογισμικό κρύβει την πεποίθηση ότι οι Δήμαρχοι εκλέγονται για να κάνουν… πασαρέλα;
Θα μπορούσε, βέβαια, κανείς να αναρωτηθεί τι λόγος μας πέφτει να αναπαράγουμε τη φθηνή διαδικτυακή κακεντρέχεια, όταν ο ίδιος ο δήμαρχος δεν κρύβεται πίσω από το αξίωμά του, αλλά επιλέγει συνειδητά να εμφανίζεται άμεσος, προσιτός και ανθρώπινος.
Σίγουρα ο λόγος μας δεν είναι αισθητικός, αλλά πολιτικός. Γιατί όταν η μεγαλύτερη αγωνία ενός δημότη είναι αν κουμπώνει ο Δήμαρχος το σακάκι και το πουκάμισό του και ο δημόσιος λόγος διολισθαίνει στην προσωπική χλεύη, τότε το πρόβλημα εντοπίζεται μάλλον στην πολιτική ΓΥΜΝΙΑ κάποιων να παράξουν αντιπολίτευση, έστω και με… δανεική νοημοσύνη!!!
