Την παραχώρηση της χρήσης, διαχείρισης και εκμετάλλευσης του Ολυμπιακού Κέντρου Άνω Λιοσίων στην ΚΑΕ ΑΕΚ για χρονικό διάστημα 49 ετών ενέκρινε η Ολομέλεια της Βουλής, με την ψήφιση σχετικής διάταξης, εξέλιξη που σηματοδοτεί την οριστική κατοχύρωση του Ολυμπιακού ακινήτου ως έδρα της μέχρι το 2075. Παραθέτουμε απόσπασμα από την ανακοίνωση της ΚΑΕ μετά την ψήφιση της διάταξης:
«Σήμερα γράφτηκε Ιστορία! Η 28η Ιουλίου 2026 συνιστά ημερομηνία-ορόσημο! Η “Βασίλισσα” του ελληνικού μπάσκετ αποκτά και επισήμως από σήμερα για 49 έτη το δικό της “Σπίτι”», με απόφαση της Ολομέλειας του ελληνικού Κοινοβουλίου, αφού υπερψηφίστηκε η παραχώρηση στην ΚΑΕ ΑΕΚ της χρήσης, διαχείρισης και εκμετάλλευσης του Ολυμπιακού Κέντρου Άνω Λιοσίων, έως το 2075. Για ακόμη μία φορά δηλαδή, ένα αιώνιο αίτημα της ΑΕΚ βρήκε ευρύτατη αποδοχή από τα Κόμματα, όπως συνέβη και στην περίπτωση εκμίσθωσης των εγκαταστάσεων, όταν και είχε υπερψηφιστεί από δύο διαφορετικές Κυβερνήσεις και από δύο διαφορετικά Κοινοβούλια το 2019 και το 2020 και διαφορετικά Κόμματα, ενώ επρόκειτο και για την πρώτη ιστορικά αξιοποίηση (πρώην) Ολυμπιακού Ακινήτου!…»
Σε καμία περίπτωση δεν θα επιχειρούσαμε να χαλάσουμε το κλίμα της θριαμβολογίας καμιάς βασίλισσας, ούτε του παραμυθιού, ούτε του σκακιού, ούτε καν της… “Παρθένου Βασίλισσας” Ελισσάβετ Α’ της Αγγλίας, πόσο μάλλον της “βασίλισσας του ελληνικού μπάσκετ” ΑΕΚ, ειδικότερα όταν μετά τη συμφωνία των Αγγελόπουλων³ (εις τον κύβο) για προσωρινή συγκατοίκηση με τον… “Αυτοκράτορα της Ευρώπης” Ολυμπιακό, στα Άνω Λιόσια, έχει κάνει έξαλλους τους οπαδούς της.
Καθώς ωστόσο, οι… ιστορικοί προσεγγίζουν, παρατηρούν και καταγράφουν τα γεγονότα από διαφορετικές οπτικές γωνίες, θα προσθέσουμε στην είδηση μια “λεπτομέρεια” της σχετικής διάταξης, που έχει περάσει στα ψιλά, ως τώρα, αφού πρόκειται για την εξίσου ιστορικής αξίας κυβερνητική “λαβή αιφνιδιασμού” απέναντι στις ομοσπονδίες μαχητικών αθλημάτων, που συνυπάρχουν στον χώρο και οσονούπω θα κληθούν να αδειάσουν το “σπίτι” στο οποίο έδωσαν το όνομα. Αναφερόμαστε, φυσικά, στο πάλαι ποτέ “Σπίτι της Πάλης” που έγινε το σπίτι της… άλλης!
Ας δούμε όμως ποιες ήταν οι αρχικές κυβερνητικές εγγυήσεις…
Όταν το (όχι και τόσο μακρινό) 2020 συμφωνήθηκε η παραχώρηση του Ολυμπιακού Κέντρου, γνωστό ως «Σπίτι της Πάλης», στα Άνω Λιόσια για χρήση από την ΚΑΕ ΑΕΚ, υπό την ίδια κυβέρνηση και τον ίδιο πρωθυπουργό, η επίσημη θέση της πολιτείας ήταν ότι οι ομοσπονδίες που στεγάζονταν στο “(πρώην) Ολυμπιακό Ακίνητο” – όπως αναφέρει η ανακοίνωση της ΚΑΕ ΑΕΚ που σίγουρα κάτι θα ξέρει παραπάνω – όχι μόνο δεν θα απομακρύνονταν, αλλά θα συνέχιζαν να χρησιμοποιούν την εγκατάσταση με κατοχυρωμένα δικαιώματα.
«Καλωσορίζουμε την ΚΑΕ ΑΕΚ και τις Ομοσπονδίες μαχητικών αθλημάτων στο “σπίτι” τους» ξεκαθάριζε ο τότε υφυπουργός Αθλητισμού, Λευτέρης Αυγενάκης, σε μια διατύπωση που καλλιεργούσε την εικόνα ότι το κέντρο θα αποτελούσε (τουλάχιστον για τη 10ετή διάρκεια του μνημονίου συνεργασίας) κοινή έδρα τόσο της μπασκετικής ΑΕΚ, όσο και των 8 ομοσπονδιών που ήδη το χρησιμοποιούσαν. Δηλαδή, οι τρεις ομοσπονδίες των ολυμπιακών αθλημάτων Πάλης, Τζούντο και Ταεκβοντό, αλλά και οι ομοσπονδίες Καράτε, Παγκρατίου, Ζίου Ζίτσου, Kick Boxing και Γουσού Κουνγκ Φου.
Όπως μάλιστα προβλεπόταν στους όρους της τότε συμφωνίας, η ΚΑΕ ΑΕΚ θα μπορούσε να συνάψει συμβάσεις με τις ομοσπονδίες για την παραχώρηση συγκεκριμένων χώρων, με συμβολικό αντάλλαγμα ότι οι τελευταίες θα διατηρούσαν τη δυνατότητα να διοργανώνουν τα πανελλήνια πρωταθλήματά τους στην εγκατάσταση (έως οκτώ Σαββατοκύριακα τον χρόνο) και ότι θα υπήρχε καθεστώς κοινής χρήσης και όχι αποκλειστικής κατοχής από την ΚΑΕ.
Στα μισά περίπου της αρχικής συμφωνίας, δηλαδή “σήμερα”, η εικόνα φαίνεται να αλλάζει ριζικά με το νέο νομοσχέδιο του Υπουργείου Πολιτισμού (ΕΔΩ), στο οποίο εντάχθηκαν και οι διατάξεις αρμοδιότητας του αναπληρωτή υπουργού Αθλητισμού Γιάννη Βρούτση (άρθρα 136-140), όπου προβλέπεται η παραχώρηση για 49 χρόνια της χρήσης, διαχείρισης και εκμετάλλευσης του Ολυμπιακού ακινήτου των Άνω Λιοσίων στην ΚΑΕ ΑΕΚ. Το πλαίσιο κοινής χρήσης που είχε αποτελέσει τη βάση της συμφωνίας του 2020 παύει να υφίσταται, από τη στιγμή που με τα άρθρα 139 και 140 ορίζεται ότι η παραχώρηση τελεί υπό συγκεκριμένους όρους “πλήρους και αποκλειστικής χρήσης των παραχωρούμενων εγκαταστάσεων”, ενώ στην περίπτωση ζ΄, της παραγράφου 3 του άρθρου 140 αναφέρεται ρητά:

Διερωτάσθε πού θα μετακομίσουν αυτές οι ομοσπονδίες; Το ίδιο κι εμείς. Μέχρι στιγμής, πάντως, δεν προκύπτει κάποιος συγκεκριμένος κυβερνητικός σχεδιασμός για τη μόνιμη στέγασή τους, πλην κάποιων εξαγγελιών για «σπίτια» χωρίς… διεύθυνση ή ακριβές χρονοδιάγραμμα, με πιο πρόσφατη του Περιφερειάρχη Αττικής Νίκου Χαρδαλιά, ο οποίος παρουσιάζοντας το αναπτυξιακό σχέδιο των 300+1 έργων στην Αττική αναφέρθηκε και στη δημιουργία ενός μελλοντικού Εθνικού Αθλητικού Προπονητηρίου για τα βαρέα αθλήματα, γενικώς και απροσδιορίστως.
Από την άλλη, δεν μπορούμε να αποκλείσουμε το ενδεχόμενο η αθλητική ηγεσία της χώρας να θεωρεί ότι έχει εξοφλήσει το χρέος της απέναντι σε μαχητικά αθλήματα που χαρίζουν στην Ελλάδα Ολυμπιακά μετάλλια (όπως η Πάλη, το Τζούντο και το Τάε κβον ντο), όταν πριν από τρία χρόνια ο ίδιος αν. υπουργός Αθλητισμού, Γιάννης Βρούτσης, παρέδωσε το περίφημο αεροϋποστηριζόμενο προπονητήριο (μπαλόνι) στο ΕΑΚ του Ολυμπιακού Χωριού, για να γίνει, όπως δήλωνε, το νέο «εκκολαπτήριο Ολυμπιονικών» των εθνικών ομάδων Πάλης, Τζούντο και Πυγμαχίας, το οποίο και έμεινε περισσότερο γνωστό για τον… αέρα που περιλάμβανε.
Νερό στο μύλο των εικασιών για τη νομοθετική αυτή πρωτοβουλία βάζει επιπρόσθετα και μία αλληλουχία εξελίξεων που αναπόφευκτα προκαλεί τη σύνδεση γεγονότων στον χώρο του αθλητισμού, καθώς αρκετές από τις ομοσπονδίες των μαχητικών αθλημάτων, μην ξεχνάμε, είχαν στηρίξει τον Ισίδωρο Κούβελο (κατά τη δική του δημόσια παραδοχή) στις τελευταίες εκλογές για την προεδρία της Ελληνικής Ολυμπιακής Επιτροπής, απέναντι στην… υπουργική επιλογή – σύμφωνα με την παρασκηνιακή φημολογία εκείνων των ημερών – του Σπύρου Καπράλου.
Το αν πρόκειται απλώς για σύμπτωση ή για ένδειξη μιας ευρύτερης πολιτικής επιλογής, θα το κρίνει ο χρόνος. Εκείνο που ήδη καταγράφεται, με τη σφραγίδα του νόμου πλέον, είναι ότι κάποιοι πήραν τα κλειδιά, ενώ για κάποιους άλλους ξεκινά η αναζήτηση νέας στέγης.