Το νέο του μυθιστόρημα με τίτλο ΚΑΤΑ ΙΩΑΝΝΗ παρουσιάζει ο συγγραφέας του ΣΑΣΜΟΥ, Σπύρος Πετρουλάκης. Την εκδήλωση της παρουσίασης ανέλαβαν το βιβλιοπωλείο “Μονόγραμμα” και οι Εκδόσεις ΜΙΝΩΑΣ και σας προσκαλούν την Τετάρτη 11 Μαϊου και ώρα 19:30μ.μ. στη Θεατρική Σκηνή του Δήμου Φυλής (Παναγίας Γρηγορούσης 39).
Η ιστορία του ένατου μυθιστορήματος του επιτυχημένου συγγραφέα διαδραματίζεται στα Χανιά, την ιδιαίτερη πατρίδα του, ο οποίος μεταφέρει τον αναγνώστη εντέχνως από το 1900 στο σήμερα, ξετυλίγοντας τον μίτο μιας απρόσμενης αποκάλυψης. Μια αγιογραφία είναι η αφετηρία για να βγουν στο φως, έναν αιώνα μετά, καλά κρυμμένα μυστικά.
Ομιλητές: Μαρία Τζιρίτα (συγγραφέας), Θανάσης Παπαθανασίου (Διδάκτωρ Θεολογίας)
Αφήγηση: Στέλλα Γκίκα (ηθοποιός)
Μουσική: Μουσικό σχήμα Εν Μπάρκο, Σύλλογος Κρητών Άνω Λιοσίων & Ζεφυρίου “Η Μεγαλόνησος”

Λίγα λόγια για το βιβλίο…
Χανιά, σήμερα:
Στην Ιερά Μονή της Παναγιάς Ακρωτηριανής, ο συντηρητής έργων τέχνης Σταύρος Βεγράκης ανακαλύπτει μια αριστουργηματική και συνάμα «βλάσφημη» εικόνα, που κανείς δεν θα περίμενε να βρίσκεται σ’ ένα μοναστήρι. Ποιος είναι, άραγε, ο άγνωστος δημιουργός της, του οποίου την τέχνη χαρακτηρίζει ένας γνήσιος και απαράμιλλος ρεαλισμός, και κυρίως πώς έφτασε να ακολουθήσει μια τόσο τολμηρή τεχνική στις αγιογραφίες του;
Σε ένα ταξίδι του στη Σμύρνη ο Βεγράκης θα βρει την άκρη της ιστορίας σε ένα εντελώς απρόσμενο μέρος. Επιστρέφοντας στα Χανιά, θα του αποκαλυφθεί μια τραγική ιστορία, βαθιά θαμμένη στη μνήμη της πόλης.
Χανιά, 1900-1922:
Μια μάνα ψαλιδίζει με άκαρδο πείσμα τις φτερούγες που πάνε να φυτρώσουν στις πλάτες του παιδιού της. Ξεφεύγοντας για λίγο από το υγρό υπόγειο, τη φυλακή του, ο Ιωάννης, ένας «ατελής» άνθρωπος, πασχίζει να φτάσει στην τελειότητα. Ο νεαρός ζωγράφος τολμά το αδιανόητο, αδιαφορώντας για το τίμημα. Βλασφημία ή ωδή στον έρωτα είναι η δημιουργία του; Ποιος, όμως, μπορεί να κρίνει την τέχνη που πηγάζει από την αλήθεια της ψυχής;
Στη δίνη της ανασφάλειας και των τραγικών ιστορικών γεγονότων, δύο νέα παιδιά δεν διστάζουν να ερωτευτούν μέχρις εσχάτων. Έναν αιώνα μετά, η αγάπη, η ανθρώπινη αναλγησία και το φοβερό τέλος είναι αδύνατο να ξεχαστούν…